SpaceX werd vandaag verhandeld tegen ongeveer 92 keer de jaaromzet. Het bedrijf is ongetwijfeld fascinerend — dominant in satellietinternet via Starlink, snelgroeiend, ambitieus. Het maakte in het eerste kwartaal van 2026 ook een operationeel verlies van ruim 2,4 miljard dollar, grotendeels door de AI-tak xAI. Morningstar waardeert het bedrijf op 780 miljard dollar — minder dan de helft van de beursprijs.
Dat is geen oordeel over SpaceX als bedrijf. Het is gewoon de uitgangspositie. En die positie bepaalt, afhankelijk van welke van de drie aanpakken je volgt, of je hier zo over een paar weken eigenaar van wordt — en hoeveel.
Wat een mechanische ETF doet
Een ETF die Aanpak 2 — Passieve ETF's volgt, koopt een index zoals de Nasdaq 100 of S&P 500 precies zoals die is samengesteld: gewogen naar marktwaarde, zonder oordeel. Zodra een bedrijf groot genoeg is, komt het erin. Punt.
SpaceX is na vandaag direct groot genoeg. Over fifteen handelsdagen wordt het opgenomen in de Nasdaq 100, en elke ETF die die index volgt moet meekopen — op de waardering van dat moment, welke dat ook is.
Dit is geen storing in het systeem — dit is het systeem. Een mechanische ETF koopt per definitie zowel de bedrijven die hun geld waard zijn als de bedrijven die torenhoog gewaardeerd zijn op verwachtingen alleen. Je vaart mee op het marktsentiment van het moment, in alle richtingen. Dat is precies waarom deze aanpak zo goedkoop en simpel is — er wordt nergens een oordeel gevormd.
En de andere twee aanpakken?
Bij Aanpak 3 — Systematische ETF's ligt dat anders. Deze fondsen wegen mee hoe winstgevend een bedrijf is en hoe de prijs zich verhoudt tot de fundamenten. SpaceX maakte in het eerste kwartaal van 2026 een operationeel verlies van ruim 2,4 miljard dollar — grotendeels door de AI-tak xAI — tegen een koers van 92 keer de omzet. Een fonds dat systematisch minder gewicht geeft aan verlieslatende, extreem duur geprijsde bedrijven, zal hier dus vanzelf weinig of niets van bevatten. Niet omdat iemand een mening heeft over SpaceX, maar omdat het filter zo is ingericht.
En bij Aanpak 1 — zelf kwaliteitsaandelen selecteren is de vraag simpelweg: zou je dit zelf kopen? Een bedrijf met negatief resultaat tegen 92 keer de omzet is voor de meeste waarderingsmodellen geen koopje — het is een weddenschap op een verhaal. Dat kan een bewuste keuze zijn. Maar het is wel een andere keuze dan "ik koop toevallig mee omdat het in de index zit".
Geen van de drie aanpakken is hier fout. Ze geven gewoon verschillende antwoorden op dezelfde vraag: wat doe je met een bedrijf dat torenhoog gewaardeerd is op de toekomst, en nu nog geen winst maakt? Mechanisch: je krijgt het, ongeacht wat. Slim actief beheerd: het filter beslist voor je. Zelf selecteren: jij beslist, met je eigen huiswerk.
Wat te doen met dit nieuws
Voor de meeste mensen: niets. Houd je een brede indextracker aan, dan krijg je over een paar weken een kleine SpaceX-positie — een fractie van een procent van je portefeuille. Dat verandert je rendement op lange termijn niet meetbaar.
Maar het is wel een mooi moment om jezelf de vraag te stellen welke van de drie aanpakken eigenlijk bij je past — en waarom. Niet uit paniek over één positie, maar omdat het laat zien hoe verschillend "gewoon een ETF kopen" eigenlijk kan zijn.
Passief betekent niet "zonder keuzes". Het betekent dat de keuzes door een formule worden gemaakt in plaats van door jou.
Welke aanpak past bij jou?
De beslisboom op de homepage geeft in vier vragen een eerste richting. Daarna denkt De Kwaliteitsbelegger graag met je mee — zonder verborgen agenda.
Doe de beslisboom →